Ο κόσμος μας δεν προχωράει ευθύγραμμα και ομαλά. Κλυδωνισμοί, αναταράξεις, σοκ, που εκδηλώνονται σαν ωστικά κύματα, τον διαμορφώνουν: βίαιες, απότομες κορυφώσεις που δοκιμάζουν τα όρια αυτού που θεωρούσαμε δυνατό. Έτσι και η πολιτική παίρνει διάφορες μορφές, μοιάζοντας συχνά με έκρηξη, με σεισμό ακόμα και με σύγκρουση κοσμικών σωμάτων, οδηγώντας σε αλλεπάλληλα σοκ, που μεταμορφώνουν βίαια το περιβάλλον μας. Τι απομένει, λοιπόν, όταν ένα ακόμα παρορμητικό κύμα επελάσει σαρωτικό; Τι μπορούμε να περιμαζέψουμε από το έδαφος προτού το επόμενο κύμα εξαφανίσει τα πάντα στο διάβα του;
Τα ωστικά κύματα είναι έντονα, ορμητικά, ακόμα και καταστροφικά. Μπορούμε ωστόσο να βρούμε τρόπους να τα οικειοποιηθούμε, να αξιοποιήσουμε τη δύναμή τους σαν ευκαιρίες μετασχηματισμού, ακόμη και θεραπείας. Στα διαστήματα ανάπαυλας ανάμεσα στους αγώνες μας, πρέπει να ανακαλύψουμε τη δύναμη, κι αυτό όχι μόνο για να πάρουμε μια ανάσα, αλλά και για να βιώσουμε τη χαρά. Μια χαρά που θα μας επιτρέψει να σταθούμε ενωμένα ενάντια στο ρεύμα, αντί να μας παρασύρει.
Με φροντίδα, ριζοσπαστική διάθεση και χαρά, οικοδομούμε μια δυναμική ικανή να αντισταθεί στην ορμή των επερχόμενων κυμάτων. Δεν θα αφεθούμε να μας παρασύρουν!
