2026
Εύα Στεφανή
Η Εύα Στεφανή γεννήθηκε στις ΗΠΑ και ζει στην Αθήνα. Έχει σκηνοθετήσει πάνω από 30 ταινίες, που κυμαίνονται μεταξύ εθνογραφικού και πειραματικού κινηματογράφου. Το έργο της έχει προβληθεί σε πολλά διεθνή φεστιβάλ, αποσπώντας διεθνείς διακρίσεις (Oberhausen, IDFA, Cinema du Reel. Fipresci, κ.α) Κινηματογραφικά φεστιβάλ όπως το Oberhausen, Europe autour de l’ Europe και πανεπιστήμια όπως το New York University και το Columbia στην Νέα Υόρκη έχουν οργανώσει αφιερώματα στο έργο της. Από το 2000 και μετά έχει συμμετάσχει σε διεθνείς εικαστικές εκθέσεις με σημαντικότερες την Documenta14 και τη Biennale της Βενετίας. Το τελευταίο της εικαστικό έργο με τίτλο «Φωτεινό Σπήλαιο», είναι μία εγκατάσταση που δημιουργήθηκε μετά από ανάθεση του ΕΜΣΤ, στο πλαίσιο της έκθεσης «If women ruled the world”.
Εκτός από την καλλιτεχνική της δραστηριότητα, η Εύα Στεφανή είναι καθηγήτρια κινηματογράφου στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στο ΕΚΠΑ. Σπούδασε στο Πολιτικό Τμήμα της Νομικής και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Θεωρία κινηματογράφου και Ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης NYU), και κινηματογράφο με έμφαση στο ντοκιμαντέρ στη σχολή VARAN στο Παρίσι και στο National Film&TV School στη Βρετανία. Η διδακτορική της διατριβή αφορά στις αναπαραστάσεις της Ελλάδας στον εθνογραφικό κινηματογράφο (Πάντειο, 1997). Η τελευταία της ταινία με τίτλο Η καρδιά του ταύρου είναι ένα πορτρέτο του σκηνοθέτη, χορογράφου Δημήτρη Παπαϊωάννου.
Σίλας Μιχάλακας
Ο Σίλας Μιχάλακας έχει σπουδάσει Αρχαιολογία, Ιστορία και Φιλοσοφία των Επιστημών και της Τεχνολογίας και Οπτική Ανθρωπολογία. Έχει εργαστεί στο Υπουργείο Πολιτισμού ως αρχαιολόγος και ως λαογράφος-εθνολόγος αλλά και ως ανεξάρτητος ερευνητής και δημιουργός ντοκιμαντέρ, ενώ έχει διδάξει σε εκπαιδευτικά προγράμματα και σεμινάρια ιστορία του εθνογραφικού κινηματογράφου και παραγωγή και σκηνοθεσία εθνογραφικών ταινιών. Ντοκιμαντέρ για τα οποία έχει εργαστεί ως παραγωγός, σκηνοθέτης και ερευνητής έχουν προβληθεί σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ άλλα οπτικοακουστικά έργα του έχουν χρησιμοποιηθεί για την εγγραφή στοιχείων άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας στον παγκόσμιο αντιπροσωπευτικό κατάλογο της UNESCO. Από το 2017 έως το 2024 εργάστηκε στο Ethnofest-Φεστιβάλ Εθνογραφικού Κινηματογράφου της Αθήνας ως υπεύθυνος παραγωγών και εκπαιδευτικών δράσεων, ενώ πλέον εργάζεται ως Ειδικό Τεχνικό Εργαστηριακό Προσωπικό στο Εργαστήριο Οπτικοακουστικών Μέσων του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Παναγιώτης Ευαγγελίδης
Ο Παναγιώτης Ευαγγελίδης γεννήθηκε στην Αθήνα όπου ζει και εργάζεται. Τελείωσε την Νομική Σχολή Αθηνών και μετά για πολλά χρόνια ταξίδεψε και έζησε σε διάφορα μέρη του κόσμου. Είναι συγγραφέας και σκηνοθέτης κινηματογράφου ως επί το πλείστον στον τομέα του ντοκυμαντέρ. Είναι επίσης σεναριογράφος και ασχολείται και με ό,τι άλλο έχει σχέση με το γράψιμο. Έχει εκδόσει τέσσερα μυθιστορήματα και γυρίσει δέκα ντοκυμαντέρ και ταινίες video art.
2025
MARIA LOUKA
Η Μαρία Λούκα είναι ντοκιμαντερίστρια, σεναριογράφος και δημοσιογράφος. Έχει αναλάβει το σενάριο και την αρχισυνταξία για αρκετές εκπομπές και ντοκιμαντέρ. Το 2023 έκανε πρεμιέρα το ντοκιμαντέρ που συν- σκηνοθέτησε «Πένθος – Αυτοί που μένουν» (βραβείο ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου στο Βερολίνο), ενώ αυτή την περίοδο ετοιμάζει το επόμενο ντοκιμαντέρ της Survivors (βραβείο ΕΡΤ στο Pitching Forum του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) που υπογράφουν μαζί με τη Νίνα Μαρία Πασχαλίδου.
Ως δημοσιογράφος με εξειδίκευση στα ζητήματα φύλου και τα ανθρώπινα δικαιώματα έχει συνεργαστεί με αρκετά Μέσα. Έχει παραδώσει πλήθος διαλέξεων και σεμιναρίων πάνω σε θέματα του ερευνητικού και θεωρητικού της ενδιαφέροντος.
Για τη δουλειά της έχει βραβευτεί με το Δημοσιογραφικό Βραβείο «Ελένη Βλάχου», με το Migration Media Award, έχει προταθεί 4 φορές για το European Press Prize. Τον Μάρτιο του 2021 εκδόθηκε η πρώτη της νουβέλα «Μια γυναίκα απολογείται» από τις εκδόσεις Τόπος. Έχει συμμετάσχει στη συγγραφή άλλων πέντε βιβλίων.
THANASIS NEOFOTISTOS
Ο Θανάσης Νεοφώτιστος είναι σκηνοθέτης, σεναριογράφος και αρχιτέκτονας. Μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου (EFA), απόφοιτος του θεσμού των Berlinale Talents και ήταν Επικεφαλής του Διαγωνιστικού Σπουδαστικού προγράμματος του Φεστιβάλ Δράμας για πέντε χρόνια. Οι μικρού μήκους ταινίες του, όπως η AIRHOSTESS-737 (16’, 2022), ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΠΑΤΗΣΙΩΝ (13’-2018), ROUTE-3 (12’-2019), ΠΡΟΧΕΥΧΗ (20’-2014), κ.α., έχουν κάνει πρεμιέρα και έχουν κερδίσει βραβεία, μεταξύ άλλων, σε Φεστιβάλ Βενετίας, Φεστιβάλ Σάντανς, Φεστιβάλ Λοκάρνο, Φεστιβάλ Τορόντο και Κλερμόν-Φεράν! Στην παρούσα φάση, βρίσκεται στο στάδιο ολοκλήρωσης της πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΑ ΓΑΛΑΖΙΑ ΜΑΤΙΑ (*aka Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΛΥΚΟΣ), την οποία οραματίζεται ως ένα σκοτεινό παραμύθι ενηλικίωσης!
JANIS WESTPHAL
O Janis Westphal είναι σκηνοθέτης, συγγραφέας και δημιουργικός παραγωγός που δραστηριοποιείται στο Βερολίνο και στην Κολωνία. Γεννήθηκε το 1988 στη Θουριγγία και σπούδασε Δημοσιογραφία, Επιστήμες Επικοινωνίας και Παγκόσμια Ιστορία προτού στραφεί στον κινηματογράφο. Το πάθος του άναψε το 2011 κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ενός ντοκιμαντέρ μικρού μήκους στην Τανζανία. Αφού εργάστηκε στην τηλεοπτική παραγωγή για τρία χρόνια, σπούδασε Σκηνοθεσία και Ντοκιμαντέρ στο filmArche στο Βερολίνο (2014 – 2018) και συνίδρυσε τη συλλογικότητα κινηματογραφιστών SEVENPEAKS, εξασφαλίζοντας ουσιαστική χρηματοδότηση από το δημόσιο. Από το 2023 έως το 2025, πραγματοποίησε το μεταπτυχιακό του Κινηματογράφος – Συνδημιουργία και Πρωτοπορία για την Κοινωνική Αλλαγή στη Διεθνή Σχολή Κινηματογράφου στην Κολωνία.
Ο Janis εξερευνά τόσο την φαντασία όσο και το ντοκιμαντέρ, συχνά εστιάζοντας σε αόρατους κόσμους. Οι ταινίες του έχουν προβληθεί σε πολλά διεθνή φεστιβάλ, εκ των οποίων τρεις φορές στο PDSFF. Οι φανταστικές ιστορίες του μικρού μήκους BOLZMANN (2021) και FLOW AND EBB (2023) θίγουν την αρρενωπότητα και την ψυχική υγεία. Το ντοκιμαντέρ του Dreyfus Drei (2021, συνσκηνοθεσία με την Ella Dreyfus) εξετάζει την διασταύρωση του προσωπικού τραύματος και της ιστορικής μνήμης, ενώ το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του ONE HAND THE OTHER (2023) εξερευνά τη ζωή μίας γυναίκας σε αναπηρικό αμαξίδιο, κάντοντάς μας να αναρωτηθούμε την αντίληψή μας γύρω από το τι είναι βοήθεια.
Αυτή τη στιγμή, βρίσκεται στη διαδικασία παραγωγής δύο ταινιών μεγάλου μήκους: το Prințese, μία κουήρ ιστορία αγάπης που διαδραματίζεται εν μέσω της σκληρής πραγματικότητας της εργασίας στην ύπαιθρο, και το HAUS DER TRINKER, μία ωμή ματιά στον αλκοολισμό και τη θεσμική υποστήριξη σε ένα καταφύγιο στο Βερολίνο.
Σε όλα του τα έργα, ο Janis επιδιώκει να φωτίσει στιγμές ελπίδας, χιούμορ και ανθρωπιάς, μέσα σε δύσκολες πραγματικότητες, αποκαλύπτοντας την θεμελιώδη ανάγκη για ανήκειν και σύνδεση.
KARLA CRNČEVIĆ
Η Karla Crnčević είναι δραματουργός, εργάτρια στον χώρο του σινεμά, και ερευνήτρια που εξερευνά την πολιτική των εικόνων και του ήχου μέσω διαφόρων μορφών και συνθηκών εργασίας. Οι ταινίες της και τα βίντεό της έχουν εκτεθεί και βραβευθεί εγχώρια και διεθνώς (FidMarseille, Zinebi, Dokufest…). Είναι μία από τα ιδρυτά και οργανωτά του Kino Unseen που ασχολείται με τη μνήμη και με την επανενεργοποίηση διαφορετικών κινηματογραφικών χώρων. Αυτή τη στιγμή ερευνά οπτικοακουστικά αρχεία που σχετίζονται με το AFŽ (Αντιφασιστικό Μέτωπο Γυναικών της Γιουγκοσλαβίας).
2024
Σοφία Εξάρχου, σκηνοθέτις και σεναριογράφος
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, σκηνοθεσία κινηματογράφου στη Σχολή Σταυράκου και θέατρο στο Stella Adler Studio of Acting στη Νέα Υόρκη. Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στον κινηματογράφο στην ESAV στην Τουλούζη της Γαλλίας. Το 2014, επιλέχθηκε για το Sundance Screenwriter’s & Director’s Lab. Το Park, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Toronto και στο San Sebastian IFF, όπου κέρδισε το New Directors Award. Έκτοτε, έχει συμμετάσχει και έχει κερδίσει βραβεία σε πολλά διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ. Η δεύτερη ταινία της, Animal, επιλέχθηκε και συμμετείχε στο L’Atelier (Φεστιβάλ των Καννών) και στο Mia Roma Market. Τον Αύγουστο του 2023, το Animal έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο, όπου κέρδισε το βραβείο καλύτερης ερμηνείας. Το Animal κέρδισε επίσης το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στο Διεθνές Φεστιβάλ του Κορκ και στο Διεθνές Φεστιβάλ του Βανκούβερ, καθώς και πολλά άλλα βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ, όπως το Βραβείο Καλύτερης Ερμηνείας στο Les Arcs FF και στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το Βραβείο Fipresci στο Διεθνές Φεστιβάλ Μανχάιμ κ.α.
Chipo Zhou, επιχειρηματίας και επιμελήτρια κινηματογραφικών φεστιβάλ
Η Chipo Zhou είναι επιχειρηματίας και επιμελήτρια κινηματογραφικών φεστιβάλ με πάνω από 15 χρόνια εμπειρίας στη βιομηχανία των τεχνών. Υπερασπίστηκε τον μετασχηματισμό της κινηματογραφικής βιομηχανίας στη Ζιμπάμπουε στις αρχές της καριέρας της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Images για Γυναίκες και, πιο πρόσφατα, στη Νότια Αφρική μέσω του έργου της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ντέρμπαν (DIFF). Η Chipo ανέλαβε πέντε διαδοχικές επαναλήψεις του DIFF και αύξησε την εκπροσώπηση των Αφρικανών και ΛΟΑΤΚΙ+ από 20% σε πάνω από 50% κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ως Διευθύντρια και Επιμελήτρια του Φεστιβάλ. Με την πάροδο των ετών, δημιούργησε διάφορες πλατφόρμες για την ανάπτυξη τοπικών νοτιοαφρικανικών ταινιών παρέχοντας υποστήριξη σε σκηνοθέτες χωρίς budget- το Isiphethu στο DIFF είναι μια από τις σημαντικότερες. Ανέπτυξε και παρέδωσε ένα πρόγραμμα μαθημάτων μάρκετινγκ και διανομής ταινιών για ανερχόμενους κινηματογραφιστές στο Πανεπιστήμιο KwaZulu-Natal το 2021 για να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ της θεωρίας και των πρακτικών πτυχών του πεδίου για ανερχόμενους, υποεκπροσωπούμενους κινηματογραφιστές. Το 2018, ηγήθηκε της ομάδας που φιλοξένησε το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου BRICS σε συνεργασία με το Υπουργείο Τεχνών και Πολιτισμού της Νότιας Αφρικής, στο πλαίσιο των ευρύτερων δεσμεύσεων γύρω από τα BRICS. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες κριτικές επιτροπές διεθνών κινηματογραφικών φεστιβάλ και έχει συμβάλει στη δημιουργία διαφόρων εκπαιδευτικών προγραμμάτων στον κινηματογραφικό τομέα.
Carol Sansour, Ιδρύτρια και διευθύντρια του Φεστιβάλ Παλαιστινιακού Κινηματογράφου της Αθήνας
Η Carol Sansour είναι μια έμπειρη επικοινωνιολόγος, η οποία διαθέτει πάνω από είκοσι χρόνια εμπειρίας στη δημιουργία και υλοποίηση πολιτιστικών και κοινωνικών προγραμμάτων για οργανισμούς του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Η Sansour έχει ηγηθεί έργων και πρωτοβουλιών που περιλαμβάνουν κινητοποίηση της κοινότητας, εκστρατείες ευαισθητοποίησης και εκδηλώσεις- για την οικοδόμηση τοπικών δυνατοτήτων και την προώθηση της ανάπτυξης. Η Sansour είναι επίσης ποιήτρια και συγγραφέας. Το έργο της έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά και γερμανικά.
Τάσος Μελεμενίδης, Head of Programming & Acquisitions, Cinobo
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελευθερούπολη Καβάλας. Σπούδασε Πληροφορική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, βρήκε όμως στο δρόμο του το σινεμά για το οποίο άρχισε να γράφει δειλά από το 2006. Για αρκετά χρόνια έγραφε κριτικές, αφιερώματα και θέματα κινηματογραφικής επικαιρότητας στη Lifo και το Cinemagazine, συνεργάστηκε με το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας καθώς και σε εκδόσεις του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Σήμερα επιμελείται το πρόγραμμα της ελληνικής streaming πλατφόρμας Cinobo.
2023
Άρτεμις Αναστασιάδου
Σκηνοθέτης και σεναριογράφος από τη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε θέατρο στην Καλών Τεχνων του ΑΠΘ και σκηνοθεσία κινηματογράφου στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ώστιν. Η τελευταία της ταινία ” Το Βανκούβερ” προβλήθηκε και τιμήθηκε με ειδικη μνεία στο Φεστιβάλ Βερολίνου (2022) και απέσπασε το βραβείο ΙΡΙΣ καλύτερης μικρού μήκους μυθοπλασίας από την Ελληνική Ακαδημια Κινηματογραφου.Η ταινία της “I am Mackenzie”(2019) κέρδισε το μεγάλο βραβείο της επιτροπής ως η καλύτερη μικρού μήκους του Τέξας στο SXSW 2019. Αφού πέρασε πάνω από μια δεκαετία στο μοντάζ ταινιών και ντοκιμαντέρ, απο το 2017 και μετά έκανε στροφή στη διδασκαλία κινηματογράφου.
Ζαχαρίας Μαυροειδής
Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Θεσσαλονίκη, θέατρο στη Μαδρίτη και κινηματογράφο στην Αθήνα και στην Κούβα. Συμμετείχε στα Berlinale και Sarajevo Talent Campus ενώ είναι υπότροφος του προγράμματος Artworks του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Διδάσκει σενάριο σε σχολές της Αθήνας. Τον Σεπτέμβρη του 2022 εκλέχθηκε γενικός γραμματέας της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Το ντοκιμαντέρ του ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ συμμετείχε στο Διεθνές Διαγωνιστικό του 60 ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Η δεύτερη μεγάλου μήκους μυθοπλασία του, ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΣ, απέσπασε τα Βραβεία Κοινού και Νεότητας της επιτροπής φοιτητών του ΑΠΘ στο Διεθνές Διαγωνιστικό του 60 ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης καθώς και το Βραβείο ΙΡΙΣ καλύτερου σεναρίου 2020 και το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Kinenova 2020 IFF. Εντός του 2023 αναμένεται η κυκλοφορία της νέας του ταινίας ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΚΑΡΜΕΝ. Παράλληλα, συμμετείχε στο Script Lab του Cinekid FF με την animation μεγάλου μήκους NINE LIVES LEFT, μια διασκευή του μυθιστορήματός του ΕΦΤΑ ΨΥΧΕΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ (Εκδόσεις Polaris, 2014).
2022
Ines Johnson-Spain
Η Ines Johnson-Spain είναι ανεξάρτητη Γερμανίδα/Τογκολέζα κινηματογραφίστρια με έδρα το Βερολίνο. Σπούδασε Επιστήμη των Θρησκειών στο Freie Universität Berlin (FU) και ήταν φιλοξενούμενη φοιτήτρια Καλών Τεχνών και ζωγραφικής στο Πανεπιστήμιο Τεχνών του Βερολίνου. Κατά τη διάρκεια πολλών ετών ως ζωγράφος σκηνικών και σε άλλες θέσεις των καλλιτεχνικών τμημάτων εθνικών και διεθνών κινηματογραφικών παραγωγών συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τους Peter Greenaway, Anders Thomas Jensen, Lana Wachowsky, Andrej Swjaginzew. Η Johnson-Spain διδάσκει σκηνογραφική ζωγραφική στο Πανεπιστήμιο Κινηματογράφου Babelsberg και έχει εργαστεί για διάφορες κριτικές επιτροπές κινηματογράφου. Από το 2002 αναπτύσσει και υλοποιεί τα δικά της πρότζεκτ ντοκιμαντέρ. Το έργο της επικεντρώνεται σε οικεία πορτραίτα που διερευνούν την έννοια του εαυτού και της σύνδεσης. Πιο πρόσφατα έχει συνεργαστεί με δύο άλλους συναδέλφους της σε ένα σενάριο μυθοπλασίας μεγάλου μήκους. Οι ταινίες της έχουν προβληθεί και βραβευτεί σε αναγνωρισμένα τοπικά και διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ, γκαλερί και εκθέσεις.
Ρόμπυ Εκσιέλ
1987 να αρθρογραφεί ερασιτεχνικά στο περιοδικό Cine 7 και δύο χρόνια μετά να ασχολείται επαγγελματικά με το αντικείμενο ως συντάκτης του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ, του οποίου και παρέμεινε συνεργάτης μέχρι το τελευταίο τεύχος, το 2017. Πολιτιστικός συντάκτης της εφημερίδας Έθνος από το 1993 και κριτικός κινηματογράφου του εντύπου από το 1998 μέχρι το 2017, υπήρξε επίσης συνεργάτης περιοδικών ποικίλης ή πολιτιστικής ύλης (Αθηνόραμα, Max, Βαβέλ, Men, κ.α.), όπως και της τηλεοπτικής εκπομπής «Εικονομαχίες» (1992-1993). Διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του τμήματος FilmCenter του Ε.Κ.Κ. την περίοδο 2007-2009, όπως και μέλος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου το διάστημα 2006-2016. Mέλος της FIPRESCI, της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου και της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, από το 2017 αρθρογραφεί στον κινηματογραφικό ιστότοπο www.flix.gr , ενώ διατελεί σύμβουλος προγράμματος στο Φεστιβάλ Ελληνικού Σινεμά της Νέας Υόρκης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λάρισας.
Κωστής Θεοδοσόπουλος
O Κωστής Θεοδοσόπουλος σπούδασε στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, και εργάστηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στον συντονισμό των masterclasses και των εκδόσεων. Στη συνέχεια, ανέλαβε τη θέση του υπεύθυνου προγράμματος στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας και το Athens Open Air Film Festival, θέση που διατήρησε για πάνω από μία δεκαετία ταυτόχρονα συνεχίζοντας τις σπουδές του στον κινηματογράφο. Το «Ρουζ», η πρώτη μικρού μήκους ταινία του, απέσπασε 3 βραβεία στο 42ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας (Καλύτερου Σεναρίου, Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη, Καλύτερου Μακιγιάζ), ενώ το 2020 πραγματοποίησε τη διεθνή και αμερικανική πρεμιέρα του στο 49o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρότερνταμ και το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού μήκους του Παλμ Σπρινγκς αντίστοιχα.Palm Springs ShortFest 2020.
2020
Alin Tasciyan
Η Alin αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης με πτυχίο δημοσιογραφίας και δημοσίων σχέσεων το 1991. Άρχισε να εργάζεται για την Milliyet Art Review και την καθημερινή εφημερίδα Milliyet την ίδια χρονιά. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εργάστηκε ως ανταποκρίτρια, κριτικός κινηματογράφου και συντάκτρια. Παράλληλα, έκανε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, ενώ προγραμμάτιζε και παρουσίαζε το Thematic Films Ribbon για το κανάλι ειδήσεων 24 από το 2009 έως το 2012. Η Alin υπήρξε σύμβουλος και μέλος των ομάδων προγραμματισμού για πληθώρα φεστιβάλ κινηματογράφου, μεταξύ των οποίων το IFF της Κωνσταντινούπολης και το IFF Antlaya στην Τουρκία. Σήμερα είναι σύμβουλος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Γυναικών Flying Broom στην Άγκυρα και είναι επικεφαλής της ομάδας προγράμματος του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Γυναικών. Υπήρξε αντιπρόεδρος και πρόεδρος της FIPRESCI, Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου μεταξύ 2009-2017. Αυτή τη στιγμή είναι Αναπληρωτής Γραμματέας του FIPRESCI.
Μαρία Παραδείση
Η Μαρία Παραδείση είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας και Θεωρίας Κινηματογράφου στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου, στη Αθήνα. Σπούδασε Νομικά, Πολιτικές Επιστήμες και Κινηματογράφο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Paris X, Paris VIII) και ολοκλήρωσε την διδακτορική της διατριβή στην Πολιτική Κοινωνιολογία το 1984. Εργάστηκε για το ελληνικό ραδιόφωνο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο από το 1985 έως το 1989 και σκηνοθέτησε πλήθος ταινιών για την ελληνική τηλεόραση. Είναι συγγραφέας του βιβλίου “Κινηματογραφική αφήγηση και παραβατικότητα στον Ελληνικό Κινηματογράφο (1994-2004)” Τυπωθήτω 2006. Η πιο πρόσφατη έκδοσή της είναι ο συλλογικός τόμος «Από τον πρώιμο στον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο. Ζητήματα Μεθοδολογίας, Θεωρίας, Ιστορίας». Gutenberg 2017, τον οποίο έχει συνεπιμεληθεί με την Αφροδίτη Νικολαΐδου.
Ζακλίν Λέντζου
Η Ζακλίν (Αθήνα, 1989), απόφοιτος της σχολής κινηματογράφου του Λονδίνου (London Film School, 2013), είναι σεναριογράφος και σκηνοθέτις. Η δουλειά της περιστρέφεται γύρω από μη παραδοσιακές οικογενειακές δομές, το κατασκεύασμα του ονείρου, την αγάπη καθώς και η έλλειψη αυτής. Οι μικρού μήκους ταινίες της έχουν διαγωνισθεί και βραβευτεί σε φεστιβάλ του εξωτερικού (ΑΛΕΠΟΥ, Λοκάρνο 2016, HIWA, Βερολίνο 2017. ΕΚΤΟΡΑΣ ΜΑΛΟ: Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ, Κάννες 2018). Ρετροσπεκτίβες της δουλειάς της έχουν πραγματοποιηθεί σε Βιέννη, Μόντρεαλ, Νάιμεχεν. Μόλις ολοκλήρωσε τα γυρίσματα της πρώτης της μεγάλου μήκους ταινία με working title ΣΕΛΗΝΗ, 66 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ.